Πολιτική επικαιρότητα ενημέρωση για ότι λένε και κάνουν οι πολιτικοί στην Ελλάδα
Η υποθαλάσσια ηχορύπανση και η προστασία της θαλάσσιας βιοποικιλότητας στο επίκεντρο της Υποεπιτροπής Υδατικών Πόρων της Βουλής [PHOTOS]
- In Πολιτική
- Τελευταία ενημέρωση : 08 Ιούνιος 2026
Το φλέγον και διεθνώς αναγνωρισμένο περιβαλλοντικό ζήτημα της υποθαλάσσιας ηχορύπανσης και των επιπτώσεων στη θαλάσσια βιοποικιλότητα απασχόλησε την συνεδρίαση της Υποεπιτροπής Υδατικών Πόρων της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής των Ελλήνων, υπό την προεδρία της Δρ. Διονυσίας – Θεοδώρας Αυγερινοπούλου. Στη συζήτηση συμμετείχε ένα ευρύ φάσμα υψηλόβαθμων προσκεκλημένων, εκπροσώπων της Κυβέρνησης, της ακαδημαϊκής κοινότητας, διεθνών οργανισμών και της ναυτιλιακής βιομηχανίας.
Στην εναρκτήρια ομιλία της, η Πρόεδρος της Υποεπιτροπής, καλωσόρισε τους Έλληνες και ξένους προσκεκλημένους, επισημαίνοντας ότι η συνεδρίαση συμπίπτει με τα Ποσειδώνια 2026, μια από τις μεγαλύτερες εκδηλώσεις ναυτιλίας παγκοσμίως, η οποία φιλοξενεί στην πρωτεύουσα πάνω από 2.500 εξειδικευμένα στελέχη. Η κυρία Αυγερινοπούλου τόνισε ότι η Ελλάδα, ως η πρώτη δύναμη στην παγκόσμια ναυτιλία αλλά και ως κράτος που επιδεικνύει σταθερή ηγεσία στην προστασία των θαλασσών, επιδιώκει μέσα από τέτοιες συναντήσεις να θέσει τις βάσεις για γόνιμες διεθνείς συνεργασίες που θα επιλύσουν τα ζητήματα της περιβαλλοντικής ατζέντας.
Η Δρ. Αυγερινοπούλου επεσήμανε ότι η Ελλάδα, ως η πρώτη δύναμη στην παγκόσμια ναυτιλία αλλά και ως κράτος που επιδεικνύει σταθερή ηγεσία στην προστασία των θαλασσών, επιδιώκει να θέσει τις βάσεις για γόνιμες διεθνείς συνεργασίες. Τόνισε, παράλληλα, ότι οι ωκεανοί αποτελούν καθοριστικό πυλώνα για την οικολογική ισορροπία, την επισιτιστική ασφάλεια, τη δημόσια υγεία και την οικονομία, ιδιαίτερα για χώρες με έντονη νησιωτικότητα και ναυτική παράδοση, όπως η Ελλάδα.
Αναλύοντας τις επιστημονικές και πολιτικές παραμέτρους του προβλήματος, η κυρία Αυγερινοπούλου χαρακτήρισε τον ανθρωπογενή υποθαλάσσιο θόρυβο ως μια «αόρατη» μορφή ρύπανσης που εξελίσσεται παράλληλα με την παγκόσμια οικονομία. Σημείωσε ότι περίπου το 90% του παγκόσμιου εμπορίου διακινείται μέσω θαλάσσης και η εφοδιαστική αλυσίδα συνεισφέρει άνω του 10% του παγκόσμιου ΑΕΠ, υπογραμμίζοντας ότι η Ελλάδα στηρίζει σθεναρά τη ναυτιλία, αλλά οφείλει να μεριμνήσει για τη μείωση των περιβαλλοντικών της επιπτώσεων. Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, οι ανθρωπογενείς δραστηριότητες έχουν αυξήσει σημαντικά το χαμηλό συχνοακουστικό υπόβαθρο των ωκεανών από τη δεκαετία του 1960 έως σήμερα. Ο εν λόγω θόρυβος συμπίπτει με τις συχνότητες επικοινωνίας των κητοειδών και προκαλεί στα θαλάσσια θηλαστικά αυξημένο στρες, διακοπή σίτισης, ενεργειακή επιβάρυνση, απώλεια προσανατολισμού και χωρική μετατόπιση. Είναι χαρακτηριστικό ότι τουλάχιστον 55 είδη θαλάσσιων οργανισμών, μεταξύ των οποίων θηλαστικά, ψάρια και ασπόνδυλα, πλήττονται αποδεδειγμένα, ενώ οι συνολικοί επηρεαζόμενοι οργανισμοί εκτιμάται ότι ξεπερνούν τα 150 είδη.

Για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης, η Πρόεδρος επεσήμανε την ανάγκη ανάπτυξης χαρτών υποθαλάσσιου θορύβου, συνεχούς ακουστικής παρακολούθησης και ενσωμάτωσης του θορύβου ως δείκτη οικολογικής κατάστασης στα ευρωπαϊκά και διεθνή πλαίσια. Χαιρέτισε τις υπάρχουσες τεχνολογικές λύσεις, όπως τη βελτιστοποίηση των προπελών, τη μείωση της ταχύτητας και τις νέες σχεδιάσεις πρόωσης, ενώ εξήρε την πρωτοβουλία της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών για τη δημιουργία «πράσινου διαδρόμου» με σκοπό την προστασία των θηλαστικών. Κλείνοντας, ανακοίνωσε ότι, καθώς η ελληνική Βουλή κατέχει την Προεδρία του Κύκλου Βουλευτών της Μεσογείου για την Αειφόρο Ανάπτυξη, θα θέσει άμεσα το ζήτημα προς επεξεργασία και στα υπόλοιπα μεσογειακά Κοινοβούλια, προκειμένου να αναληφθούν συντονισμένες νομοθετικές πρωτοβουλίες.
Στη συνέχεια, τον λόγο έλαβαν οι προσκεκλημένοι ομιλητές, εστιάζοντας στις επιπτώσεις και την αντιμετώπιση της υποθαλάσσιας ηχορύπανσης. Ο Δρ. Χαράλαμπος Δημητριάδης (Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α.) εξήγησε ότι ο ήχος διαδίδεται ταχύτερα στη θάλασσα, επηρεάζοντας άμεσα τη θαλάσσια πανίδα, και προανήγγειλε τη δημιουργία δικτύου παρακολούθησης θορύβου, καθώς και την εφαρμογή αυστηρών περιορισμών ταχύτητας και μετατόπισης ναυτιλιακών διαδρομών στα νέα θαλάσσια πάρκα.
Από την πλευρά του, ο Γενικός Γραμματέας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, Εμμανουήλ Κουτουλάκης, υπογράμμισε την ανάγκη για μια ολιστική προσέγγιση χωρίς τη στοχοποίηση της ναυτιλίας, προτείνοντας την αξιοποίηση των ίδιων των πλοίων ως πλατφόρμες συλλογής δεδομένων και αναδεικνύοντας ως θετικό παράδειγμα την πρωτοβουλία «Αμοργόραμα».
Στις ανησυχητικές διαστάσεις του φαινομένου αναφέρθηκε η Τζίνα Παναγιώτου (Oceans Arena), σημειώνοντας ότι ο υποθαλάσσιος θόρυβος αυξάνεται κατά 3 ντεσιμπέλ ανά δεκαετία, ενώ πρόσθεσε ότι ο IMO επεξεργάζεται σχέδιο δράσης με ορίζοντα το 2028 για τη θεσμοθέτηση υποχρεωτικών μέτρων.
Τις τεχνικές παραμέτρους ανέλυσαν οι Καθηγητές του World Maritime University, Ασπασία Πάστρα και Δημήτριος Δαλακλής, επισημαίνοντας ότι ο θόρυβος προέρχεται κυρίως από το μηχανοστάσιο και την προπέλα, με τη μείωση της ταχύτητας να αποτελεί την πιο άμεση λύση, ενώ τονίστηκε και η αρνητική επίδραση στην υγεία των ναυτικών.
Ένα απτό παράδειγμα διαχείρισης παρουσίασε ο Καπετάνιος Lee Darren Nicholas Clarke (Isle of Man Maritime), προτείνοντας τη διάθεση των χωρικών υδάτων της Νήσου του Μαν ως «ζωντανό εργαστήριο» για τη δοκιμή τεχνολογιών αιχμής.
Παράλληλα, η Jamila El Mir (WAVE) έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τον αναμενόμενο τριπλασιασμό της ναυτιλιακής δραστηριότητας στα επόμενα 20 χρόνια, υπενθυμίζοντας τους στόχους της Ε.Ε. για μείωση της ηχητικής επιβάρυνσης και παροτρύνοντας τους πλοιοκτήτες να επενδύσουν σε λύσεις αποανθρακοποίησης που μειώνουν ταυτόχρονα και τον θόρυβο.
Τέλος, ο Γεώργιος Δογιβάνης (HELDECO) έθεσε τη διάσταση της καταστροφικής αλιείας με εκρηκτικά και ερώτησε για το ενδεχόμενο πλήρους απαγόρευσης διέλευσης πλοίων από ευαίσθητες ζώνες του ελληνικού τόξου.
Κοινή παραδοχή αποτέλεσε ότι απαιτείται συνδυασμός επιστημονικής γνώσης, τεχνολογικής καινοτομίας και διεθνούς συνεργασίας για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της υποθαλάσσιας ηχορύπανσης και την προστασία της θαλάσσιας βιοποικιλότητας.


